Kulturang Pinoy: Nuestro Padre Jesus Nazareno, walang kamatayang Debosyon



Inaalay ko ang akdang ito sa Mahal na Nuestro Padre Jesus Nazareno.

Bukas, ika-9 ng Enero, muli na namang tutungo ang masang Kristiyanong Pilipino sa Quiapo upang ipagdiwang ang banal na kapistahan ng Mahal na Poong Nazareno.  Taun-taon, kahit na may napapabalitaang may mga naaksidente at namatay , di pa rin nito napipigilan  ang matinding debosyon ng masa sa Mahal na Senor. 




Ang Mahal na Poon ng Nuestro Padre Hesus Nazareno

  Ang tradisyong ito ay nagmula pa noong ika-17 siglo.  Ang imahen ng Poon ng Nazreno ay nililok ng isang di kilalang Mexicano at ito ay dinala sa Pilipinas lulan ng mga galleon. Ayon sa kasaysayan, nagkaroon ng sunog sa galleon kung saan ito nakalulan at bahagyang nasunog ang imahen kaya’t ang mukha at kamay nito ay naging itim.  Ang imaheng ito ay unang nanahan sa simbahan ng mga Recoletos sa Bagumbayan bago ito nailipat sa simbahan ng Recoletos ni San Nicolas de Tolentino sa loob ng Intramuros. Noong ika-18 siglo, batay sa utos ng dating Arsobispo ng Maynila na si Basilio Justa, ang imahen ay inilipat sa kasalukuyang dambana nito sa lokal ng Quiapo sa ilalim ng patnubay ni San Juan Bautista. Mula noon, narinig na natin ang iba’t ibang pagpapatibay ng mga milagro at biyayang ibinigay bunga ng debosyon ng mga mananampalataya sa Mahal na Poon ng Itim na Nazareno.

Ako mismo ay isang buhay na testigo sa mga biyayang ito. Noong ako ay sanggol pa lamang ako daw ay nagkaroon ng depekto sa aking ulo at utak na ang tanging solusyon daw ay operasyon .  At ang operasyong ito ay maaaring makapagdulot ng matagalang komplikasyon na maaaring humantong sa aking pagiging imbalido. Ngunit dahil sa pagdarasal ng aking ina sa Mahal na poong Nazareno, nang ako ay masuri mula ng mga espesyalista, di na daw ako kailangang sumailalaim sa maselang operasyon na iyon. Mula noon ay naging deboto na ang aking ina sa Quiapo at kinalakihan ko na rin ang pagpunta sa Quiapo upang magdasal at magpasalamat.

Walang kamatayng debosyon

Gaya ng nabanggit ko, taun-taon ay may mga napapabalitaan tayong mg a namamatay at nasasaktan sa gitna ng pakikiisa sa prusisiyon ng Mahal na Poon. Ngunit di pa rin natitinag ang pananamplataya ng taon sa poon.  Para sa hindi Katolliko at sa mga skeptiko na rin, madali nilang binabatikos ang pagsamba ng tao sa isang rebulto na gawa lamang ng tao mula sa kahoy.  Iginagalang naming ang kanilang pananaw at paniniwala. Subalit kailangan din nating isipin na iba’t iba ang antas ng pananampalataya ng tao.  Totoo, may mga tao na sumasamba talaga sa rebulto at naniniwalang ang simpleng pagdarasal at pagpunas sa kanilang imahen ang magbibigay sa kabnila ng kanilang hinihiling. Ito ang mga taong kelangan magising sa katotohanan at hanapin ang tunay na kabuluhan ng kanilang debosyon.  Pero sa kabilang banda, may mga mananamplataya na tulad namin na nagdarasal hindi lamang sa imahen ngunit sa tunay na kabanalan na ikinakatawan ng mga ito.  Ang imahen ay simbolo lamang ng mas mataas na kapangyarihan na aming dinadasalan  at ang pagkilala namin sa imahen ay bilang paggalang sa kanilang ikinakatawan.  Maihahalintulad ko ang pagdarasal sa mga imahen sa pagbisita sa puntod ng isang mahal sa buhay na pinupuntahan natin upang magbigay galang at sariwain ang alaala. At ang pagprurusisyon dito ay para ipaalala lamang sa tao ang kadakilaan ng kinakatawan nito. 

Pagbisita ng Mahal na Poon sa Marikina

Samakatuwid, ano’t ano pa man, hindi pa rin natin dapat usisain ang tunay na layunin ng mga taong nakikiisa sa prusisyon ng Nazareno.  Sa mga nakalipas na taon, masasabi nating hindi na maganda ang imahen ng Quiapo. Ito ay napapabalitaang nagiging pugad ng mga snatcher, holdaper, mga kawatan, manunuba, at mga “pirata”ng DVD.  Sadyang mas delikado ngang pumunta ng Quiapo sa ngayon hindi tulad dati.  Ngunit, patuloy pa rin itong sinasadya ng masang Kristyanong Piilpino.  Dahil sa gitna ng kaguluhang ito, ay isang dambana, na sisikaping sadyain ng mga namimintuho upang magdasal, humiling, pagpasalamat at magbigay pugay sa Mahal na poon ng Nuestro Padre Hesus Nazareno, na pinaniwalaan nilang magdudulot sa kanila ng biyaya, ginhawa at katiwaasayan sa buhay, ano man ang kanilang antas sa lipunan.   Ito ang mas mahalaga, ang PANANAMPALATAYA.

VIVA Nuestro Padre Jesus Nazareno!

Kulturang Pinoy: Nuestro Padre Jesus Nazareno ng Quiapo

Bukas ay inaasahan natin na dadagsain ng maraming Pilipino, mayaman man o mahirap, may katungkulan man o wala, ang Basilica Minor ng Nazareno ng Quiapo sa Lungsod ng Maynila upang muling ipakita ang kanilang taimtim na debosyon sa imahen ng Itim na Nazareno (Black Nazarene). Maaaring ang pakikilahok sa taunang tradisyong ito ay lubhang mapanganib para sa ilan ngunit tila yata hindi sila mapipigilan sa kanilang panata sa Poon ng Itim na Nazareno. Tunay ngang ito ay isa sa mga pinakamalaki at pinakaaabangang kapistahan dito sa Pilipinas

January 9: Kapistahan ng Poon ng Itim na Nazareno ng Quiapo



Pagdagsa ng mga Deboto



Ang imahen ng Itim na Nazareno ay nagmula sa bansang Mexico at dumating sa Pilipinas noong ika-17 siglo. Ang pagkakaitim nito ay bunga nang pagkasunog nito habang ito ay ibinabiyahe sa isang barko ng mga Kastila. Sa kasalukuyan ito ay nakalagak sa Basilica Minor ng Jesus Nazareno. Ang naturang basilica ay orihinal na nakapangalan kay San Juan Bautista ngunit dahil sa mga himala at sa debosyon ng tao sa Poong Nazareno, ito ay naipangalan at iniaalay na sa Kanya. Ang taunang prusisyon na taun-taong ginagawa sa mga hayag na lanangan ng distrito ng Quiapo sa Maynila ay nilalahokan ng milyung-milyong tao bilang pagpugay sa Poon. Ngunit dapat ding banggitin na ang ipinuprusisyon na imahen ay di talaga ang orihinal na imahen na mula sa Mexico. Nakagawian na ang katawan lamang ng orihinal at ang ulo ng isa mga replika ang inilalalabas tuwing prusisyon. Ang tanging pagkakataon na inilabas ang ulo at katawan ng orihinal na imaehn ay noong 2007, nang ipagdiwang ang ika-400 na taon ng imahen. Ngunit ang katotohanang ito ay hindi hadlang sa kanilang debosyon.



Panata sa Poon



Ang debosyon ng mga Pilipino sa Mahal na Poon ng Itim na Nazareno ay marahil bunga ng pakikiisa ng masang Pilipino sa paghihirap ni Hesukristo. Ang kahirapan at mga pagsubok na nadarama nila sa buhay ay naihahahlintulad nila sa paghihirap na dinanas ni Kristo nang buhatin niya ang Krus ng kaligtasan papuntang Kalbaryo kung saan tinubos niya ang sanlibutan. Ang pakikilahok sa mapanganib na prusisyong ito ay maaari din bilang pasasalamat at pagpupugay sa mga himalang naidulot ng Poon ng Itim na Nazareno.



Nuestro Padre Jesus Nazareno



Ako at ang aking ina ay may malaking pagtanaw din sa Poong Nazareno dahil noong ako ay sanggol pa ay nagkaroon ng anomalya sa aking bumbunan at muntikan nang operahin ang aking ulo na maaaring nakapagdulot sa akin ng pangmatagalan at permanenteng komplikasyon sa utak at pag-iisip. Ngunit dahil sa pagdarasal ng aking ina sa Poong Nazareno, napagtanto ng aking mga doktor na himala na naging maayos naman ang aking kondisyon at di na nangailangan pa ng operasyon. Mula noon, ang aking ina ay naging deboto ng Poong Nazareno. Nakagisnan ko na rin na sumama sa aking ina sa pagsisimba sa Quiapo tuwing Biyernes ng umaga noong ako ay bata pa. Nagbago man ang panahon at naging abala man kami sa araw-araw na buhay, na naging hadlang sa amin upang ituloy ang aming panata, hindi namin ni kailanman nakakalimutan ang himalang naidulot sa akin ng Poong Nazareno. Hindi man kami nakakapunta na sa Quiapo ngayon at hindi man kami lumalahok sa prusisyon, kami ay taimtim pa ring nagdarasal sa ngalan ng Poong Nazareno.

Sana ay makamit din ng ibang deboto ang himalang naidulot sa amin ng Mahal na Poon Nazareno. Wala namang imposible basta't may panananalig at pananampalataya.

Ang Pagbisita sa Marikina  ng isa sa mga replika mula sa Quiapo noong Pebrero 2010

Nuestro Padre Jesus Nazareno, Sinasamba ka namin, Pinipintuho ka namin, Aral mo ang aming Buhay at Kaligtasan.

Nuestro Padre Jesus Nazareno, Iligtas mo kami sa kasalanan. Ang Krus mong kinamatayan ay sagisag ng aming Kailigtasan

Nuestro Padre Jesus Nazareno, Dinarangal ka Namin, Niluluwalhati ka Namin